Iedereen die in Moraira of de noordelijke Costa Blanca koopt, krijgt te maken met de Spaanse kustwet (Ley de Costas). Het werd voor het eerst uitgevaardigd in 1988 en herzien in 2013 en beschermt de kustlijn, garandeert openbare toegang tot het strand en beteugelt ongecontroleerde ontwikkeling. In de praktijk kan het onzekerheid creëren voor huiseigenaren.
De eerste 100 meter vanaf de kustlijn vormen de openbare maritieme zone (dominio público marítimo-terrestre). Er mag daar geen privé-eigendom bestaan. De volgende 100 meter lange beschermstrip heeft strikte limieten voor nieuwbouw en renovatie.
De ruige kust en kleine baaien van Moraira zorgen ervoor dat sommige huizen (gedeeltelijk) binnen de strip liggen. Velen vertrouwen op concessies of gebruiksrechten: eigenaren mogen het onroerend goed gebruiken, maar zijn niet volledig eigenaar van het land. Praktische effecten zijn onder meer:
extra complexiteit bij verkoop of erfenis;
uitbreidingen/grote verbouwingen vaak niet toegestaan;
een langdurig (klein) risico op onteigening, wat zeldzaam is in Moraira.
De wet behoudt stranden en natuur. Voor bewoners en investeerders kan het beperkend aanvoelen - waarden kunnen dalen als een huis binnen de strip ligt. Toch voorkomt het een muur van hoogbouw en helpt het de charme van Moraira te behouden. Denk aan een natuurgebied: iedereen geniet ervan, maar je bouwt er geen eigen huis in het midden.
Vraag altijd een certificado de costas aan bij het gemeentehuis of het kadaster.
Controleer of er een geldige concessie bestaat en of deze vervalt.
Verwacht dat grote uitbreidingen/renovaties verboden terrein zijn.
Werk samen met een RAICV-gecertificeerde agent of een gespecialiseerde advocaat voor volledige juridische due diligence.
In Moraira beschermt en beperkt de Spaanse kustwet zowel de bescherming als de beperking. Goede juridische controles vooraf houden uw kustdroom overeind.